WYJAŚNIENIE IZBY SKARBOWEJ W OLSZTYNIE
Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie ośrodek zamiejscowy w Elblągu z 11 grudnia 2006 r. (nr PDF/E/4117-1-147/06).
  Przedsiębiorcy świadczącemu usługi w zakresie transportu samochodowego nie przysługuje prawo zaliczenia w koszty uzyskania przychodów diet z tytułu delegacji.
Izba Skarbowa w Olsztynie rozstrzygnęła kwestię rozliczania diet służbowych przez kierowców.
   Podatnik świadczy usługi kierowcy, prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą. Chce zaliczyć wartości diet z tytułu podróży służbowych na trasach krajowych i zagranicznych do kosztów uzyskania przychodów. Z tym stanowiskiem nie zgodził się organ podatkowy.
   Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.; dalej ustawa o PIT) kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W świetle art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT nie uważa się za koszty wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach.
   Za podróż służbową zgodnie z kodeksem pracy należy uznać wykonywanie przez pracownika na polecenie pracodawcy zadania służbowego. O podróży służbowej decyduje m.in. to, że zadanie wykonywane w ramach prowadzonej działalności realizowane jest poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy (właściciela) lub poza stałym miejscem wykonywania zadań zleconych. Działalność gospodarcza w zakresie usług transportowych ze swej istoty nie jest wykonywana w stałym miejscu. Wyjazdy poza siedzibę przedsiębiorcy, związane ze świadczeniem tego rodzaju usług należy uznać za czynności stanowiące przedmiot prowadzonej działalności. Zatem świadczenie usług transportowych w ramach wykonywanej przez przedsiębiorcę działalności stanowi istotę tej działalności - czynności te nie wiążą się z odbywaniem podróży służbowej.
   Podatnik świadczy usługi na rzecz firm, prowadząc samochody na trasach polskich i zagranicznych, a zatem stanowią one przedmiot działalności gospodarczej i przemieszczanie się w celu ich realizacji nie może być traktowane jak podróż służbowa.
   W przypadku kierowców, wyjazd z miejsca stałego postoju nie oznacza rozpoczęcia podróży służbowej, a jedynie rozpoczęcie wykonania konkretnej usługi transportowej. Odmienna interpretacja skutkowałaby tym, że praca kierowcy w praktyce sprowadzałaby się do ciągłego odbywania podróży służbowych.
   Zatem podatnik, który stale podróżuje w ramach wykonywanych usług transportowych, nie odbywa podróży służbowych. Tym samym brak jest podstaw do wyliczenia diet za czas podróży za koszty uzyskania przychodów.

<— Poprzednia strona